• facebook
  • rss
  • Nic większego być nie może

    ks. Ireneusz Okarmus

    |

    Gość Krakowski 40/2012

    dodane 04.10.2012 00:00

    Nadzwyczajni szafarze. Niektórzy ostentacyjnie nie chcą z ich rąk przyjmować Komunii świętej. Inni zaś myślą o nich z wdzięcznością, bo w udręczeniu chorobą i cierpieniem przynoszą im Chrystusa.

    Piotr Ładoś jest jednym z 8 nadzwyczajnych sza- farzy Komunii św. posługujących w parafii Matki Bożej Zwycięskiej w Krakowie-Borku Fałęckim. Trzyletnia posługa wśród chorych upewniła go w przekonaniu, że to, co robi, ma sens. – Chorzy, których odwiedzałem, bardzo cieszyli się, że w każdą niedzielę przynoszę im Pana Jezusa.

    Było to dla nich wielkie wydarzenie, na które czekali z utęsknieniem. Zawsze staram się pełnić swoją posługę najlepiej, jak tylko potrafię. Wspólnie z chorym długo modlimy się, także po Komunii. Jest czas na rozmowę, wsparcie duchowe, pociechę – opowiada ze wzruszeniem. Szafarze, przychodząc do chorego co tydzień, po pewnym czasie traktują go jak członka rodziny. – Pani Bronisława, „moja pierwsza chora”, stawała się z tygodnia na tydzień coraz słabsza. Widać było, jak gasła. Towarzyszyłem jej w ostatnim pożegnaniu na pogrzebie. Ufam, że moja posługa, choć w jakiejś części, pomogła jej w zbawieniu. W tym samym czasie przybyła mi kolejna chora. Znowu mam trzy podopieczne, które z każdym tygodniem stały się mi bliższe tak po ludzku, w zwykłych rozmowach – opowiada jeden z szafarzy.

    Powinni być w każdej parafii

    – Podstawowym zadaniem nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. jest służenie chorym, zanosząc im Chrystusa w niedzielę. Wiadomo, że w ten dzień kapłani są zajęci duszpasterstwem parafialnym i nie są w stanie iść do wszystkich cierpiących, którzy tego pragną. A chorzy są przecież w każdej parafii. To znaczy, że nadzwyczajny szafarz Komunii św. może realizować swoje powołanie z pożytkiem dla konkretnych osób. Oczywiście, gdy brakuje kapłanów i diakonów, wtedy może on również udzielać Komunii św. w zgromadzeniu liturgicznym – wyjaśnia ks. Jerzy Serwin, diecezjalny duszpasterz nadzwyczajnych szafarzy, odpowiedzialny za ich formację duchową. Kardynał Stanisław Dziwisz dostrzega duchowe potrzeby chorych i dlatego chce, aby w każdej parafii byli mężczyźni, którzy będą im służyć, zanosząc Komunię świętą. W 2009 r. napisał nawet list do wszystkich proboszczów naszej archidiecezji, prosząc, by w swojej parafii poszukali do tego zadania odpowiednich kandydatów. Co więcej, kardynał napisał również w tym liście, że brak świeckich szafarzy w parafii jest duszpasterskim zaniedbaniem wobec chorych. W naszej diecezji są takie parafie, które mogą uchodzić za wzór duszpasterskiej troski o chorych. W parafii Jana Chrzciciela w Krakowie na Prądniku Czerwonym jest aż 9 szafarzy, którzy w każdą niedzielę zanoszą Komunię do ponad 30 chorych. Świeccy szafarze Komunii św. są także potrzebni w szpitalach, gdzie często kapelani są zapracowani ponad siły. I nie chodzi wcale o to, aby mieli ich zastąpić. Ich posługa da natomiast kapelanom więcej czasu na rozmowę z chorymi i spowiedź. Tak dzieje się na przykład w Szpitalu im. Babińskiego. Tam w każdą niedzielę z Komunią św. udaje się szafarz Piotr Ładoś. – Odwiedzam chorych leżących na czterech oddziałach. Niekiedy zanoszę Komunię kilkudziesięciu pacjentom. Dopiero tam widzę, jak bardzo ludzie potrzebują oparcia w Bogu – opowiada.

    Stereotyp żywy

    Niestety, w dalszym ciągu wielu ludzi ma błędne przeświadczenie, że Komunii św. mogą udzielać wyłącznie osoby konsekrowane. Nic więc dziwnego, że na świeckich nadzwyczajnych szafarzy patrzą z nieukrywanym zgorszeniem. Takie podejście nie ma jednak uzasadnienia ani historycznego, ani teologicznego. Przecież w pierwszych wiekach chrześcijaństwa bardzo często wierni niebędący kapłanami zanosili Pana Jezusa chorym oraz tym, którzy nie mogli uczestniczyć we Mszy świętej. Po Soborze Trydenckim utrwaliła się praktyka, że tylko kapłani rozdawali wiernym Ciało Pańskie. Trwało to aż do Soboru Watykańskiego II, którego nauczanie dało podstawy, aby Kościół powrócił do praktyki z pierwszych wieków. Ostateczne podstawy prawne zostały uregulowane w nowym Kodeksie prawa kanonicznego, który wszedł w życie w 1983 roku. Zgodnie z nim, konferencje episkopatów poszczególnych krajów mogą decydować o wprowadzeniu posługi świeckich nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej. Biskupi polscy zauważyli, że i u nas są oni potrzebni. Pierwszą diecezją, w której szafarze zostali ustanowieni, była diecezja katowicka. Stało się to jesienią 1990 roku.

    «« | « | 1 | 2 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    , aby komentować lub podaj nazwę wyświetlaną
    Gość

      Reklama

      Zapisane na później

      Pobieranie listy

      Reklama

      przewiń w dół