Myli się ten, kto uważa, że tam, gdzie mieszkają mniszki klauzurowe, życie upływa w spokoju i ciszy. Przed opactwem wre praca na budowie, w ogrodzie krzątają się siostry, drzwi się nie zamykają, bo do klasztoru zaglądają ludzie chcący kupić wyśmienite przetwory, wypieki, tutejsze miody. Wciąż też pracują archeolodzy, historycy sztuki. Każdego, kto przychodzi, na furcie wita okrągła, uśmiechnięta twarz s. Benedykty. Staruszka zabawia anegdotami i sypie dowcipami jak z rękawa.