Monika Łącka: Sporo osób mówi, że nie dostrzega różnicy pomiędzy uczestnictwem w Niedzielę Miłosierdzia w Mszy św. w łagiewnickim sanktuarium i w Mszy św. odprawianej w każdym innym kościele. Że nie rozumieją tłumów, które tego dnia pojawiają się w Krakowie. Jak można im odpowiedzieć?
Małgorzata Pabis, rzeczniczka Sanktuarium Bożego Miłosierdzia: Oczywiście, że Msza św. wszędzie jest taka sama. Pan Jezus prosił jednak św. Faustynę o ustanowienie w Kościele Święta Miłosierdzia i tak się stało. W 2000 r. św. Jan Paweł II ogłosił je dla całego Kościoła powszechnego i każdy w tym dniu może skorzystać z łask, które obiecał nam miłosierny Jezus. Wystarczy tylko wypełnić odpowiednie warunki. I tu powiem, że można to zrobić w każdym miejscu na ziemi, lecz od lat tysiące ludzi z całego świata przybywają w tym dniu do łagiewnickiego sanktuarium. Dlaczego? Ponieważ wiedzą, że jest się wtedy w miejscu szczególnym, gdzie chodzi się po śladach św. Faustyny - sekretarki Bożego Miłosierdzia, która tutaj widywała Jezusa, św. Jana Pawła II, który właśnie w łagiewnickiej bazylice zawierzył świat Bożemu miłosierdziu, bł. Michała Sopoćki czy sł. Bożego Józefa Andrasza. Dodam również, że łagiewnickie konfesjonały każdego dnia są świadkami wielu nawróceń - łask Bożego miłosierdzia. Dlaczego? Ponieważ to miejsce wybrane przez Boga. Czuł to św. Jan Paweł II, kiedy 17 sierpnia 2002 r. mówił do zebranych w łagiewnickiej świątyni: "Choć każdy czas i cały świat można uważać za Jego »świątynię«, to jednak są czasy i są miejsca, które Bóg obiera, aby w nich w sposób szczególny ludzie doświadczali Jego obecności i Jego łaski. A ludzie wiedzeni zmysłem wiary przychodzą do tych miejsc, bo mają pewność, że rzeczywiście stają przed Bogiem, który jest tam obecny. W tym samym duchu wiary przybyłem do Łagiewnik, aby konsekrować tę nową świątynię. Jestem przekonany, że jest to także miejsce, które Bóg obrał sobie, aby tu wylewać łaski i udzielać swego miłosierdzia. Modlę się, by ten kościół był zawsze miejscem głoszenia orędzia o miłosiernej miłości Boga; miejscem nawrócenia i pokuty; miejscem sprawowania ofiary eucharystycznej, źródła miłosierdzia; miejscem modlitwy - wytrwałego błagania o miłosierdzie Boże dla nas i całego świata".
Od lat rozmawiasz z wieloma pielgrzymami, a na podstawie tych rozmów powstały książki - świadectwa tych, którzy doświadczyli działania Bożego miłosierdzia w swojej codzienności. Patrząc z perspektywy czasu, jest historia, która najmocniej zapadła Ci w serce, w pamięć?
Każda opisana przeze mnie historia to spotkanie z żywym człowiekiem, który doświadczył Bożej łaski. One wszystkie są we mnie żywe i wciąż się dzieją... Często odbieram telefon i słyszę: "Proszę, módlcie się za mnie...". I jakież potem jest wzruszenie, gdy okazuje się, że stał się cud. Nawrócenie, uzdrowienie, spokojne odejście do Pana, ocalenie z wypadku, poczęcie dziecka, znalezienie pracy - tak można wymieniać bez końca, bo Boże miłosierdzie nie ma granic... W "Dzienniczku" św. Faustyny pod numerem 1488 czytamy takie słowa Pana Jezusa: "Pisz, mów o moim miłosierdziu. Powiedz duszom, gdzie mają szukać pociech, to jest w trybunale miłosierdzia; tam są największe cuda, które się nieustannie powtarzają. Aby zyskać ten cud, nie trzeba odprawić dalekiej pielgrzymki ani też składać jakichś zewnętrznych obrzędów, ale wystarczy przystąpić do stóp zastępcy mojego z wiarą i powiedzieć mu nędzę swoją, a cud miłosierdzia Bożego okaże się w całej pełni. Choćby dusza była jak trup rozkładająca się i choćby po ludzku już nie było wskrzeszenia, i wszystko już stracone - nie tak jest po Bożemu, cud miłosierdzia Bożego wskrzesza tę duszę w całej pełni. O biedni, którzy nie korzystają z tego cudu miłosierdzia Bożego; na darmo będziecie wołać, ale będzie już za późno". Te słowa, ta obietnica Pana Jezusa wypełniają się w naszym sanktuarium każdego dnia. Przykładów można podać wiele, ale ja wspomnę o panu Wacławie. Można powiedzieć, że w swoim życiu widział już dno, a po spotkaniu z miłosiernym Panem, po spojrzeniu w Jego oczy nawrócił się i dziś sam pomaga innym. "Każdy może tu przyjść, spojrzeć na ten obraz miłosiernego Chrystusa, na Jego Serce promieniujące, i w głębi duszy usłyszeć to, co słyszała s. Faustyna: »Nie lękaj się niczego, Ja jestem zawsze z tobą« (»Dzienniczek«). A jeżeli szczerym sercem odpowie: »Jezu, ufam Tobie!«, znajdzie ukojenie wszelkich niepokojów i lęków" - to znów słowa św. Jana Pawła II, które wypowiedział 7 czerwca 1997 r. w Łagiewnikach.
Skoro w Niedzielę Miłosierdzia rozpoczynamy obchody 25. rocznicy zawierzenia świata Bożemu miłosierdziu, to jest to dodatkowy powód, aby przyjść do sanktuarium i włączyć się w to wołanie do Boga, które zapoczątkował Jan Paweł II. Dodajmy, że zawierzenie, które dokonało się w 2002 r., przynosi owoce - orędzie o miłosierdziu dociera na krańce świata, na tych krańcach powstają kolejne sanktuaria Bożego Miłosierdzia, a łagiewnickie zdroje miłosierdzia odwiedzają pielgrzymi z najdalszych części globu. Trudno jeszcze nie wspomnieć o Dzwonach Nadziei, które z Krakowa idą w świat...
Tylko w ubiegłym roku przyjmowaliśmy grupy pielgrzymkowe z wielu krajów świata, m.in.: Argentyny, Armenii, Australii, Austrii, Anglii, Bahamy, Benina, Belgii, Białorusi, Brazylii, Bułgarii, Chile, Chin, Chorwacji, Cypru, Danii, Estonii, Filipin, Finlandii, Francji, Gibraltaru, Gwatemali, Hiszpanii, Holandii, Hondurasu, Hongkongu, Indii, Indonezji, Iraku, Irlandii, Izraela, Japonii, Kanady, Kolumbii, Korei Południowej, Kostaryki, Kuwejtu, Libanu, Litwy, Łotwy, Malezji, Malty, Meksyku, Niemiec, Nigerii, Nikaragui, Norwegii, Nowej Zelandii, Paragwaju, Peru, Portoryko, Portugalii, Republiki Czeskiej, Republiki Dominikany, Republiki Południowej Afryki, Rumunii, Salwadoru, Senegalu, Serbii, Sierra Leone, Singapuru, Słowacji, Słowenii, Sri Lanki, Stanów Zjednoczonych Ameryki, Syrii, Szwajcarii, Szwecji, Tajlandii, Tajwanu, Turcji, Ukrainy, Węgier, Wielkiej Brytanii, Wietnamu, Włoch, Zjednoczonych Emiratów Arabskich. I tak, to prawda, z każdym rokiem przybywa nowych sanktuariów Bożego Miłosierdzia na świecie - tylko w Polsce jest ich już niemal 40, a kustosze tych sanktuariów przybywają na swoje doroczne spotkania właśnie do Łagiewnik. Myśląc o tym, że w tym roku rozpoczynamy przygotowania do 25. rocznicy zawierzenia świata Bożemu miłosierdziu, wszyscy tutaj mamy nadzieję, iż w jubileusz włączy się - podobnie jak pięć lat temu - cały świat, czyli czciciele Bożego Miłosierdzia ze wszystkich kontynentów. W tym roku w czasie Święta Miłosierdzia kard. Grzegorz Ryś w czasie centralnej Mszy św. (o godz. 10) poświęci 18. już Dzwon Nadziei. Tym razem jest on darem naszego sanktuarium dla Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Wilnie. Już w czerwcu odbędzie się tam VI Światowy Kongres Apostolski o Miłosierdziu (WACOM VI) - przypomnijmy, że w Krakowie w 2011 r. także odbywał się ten kongres. Ten dzwon będzie znakiem łączności dwóch Miast Miłosierdzia - Wilna i Krakowa. Zapraszamy więc na tę piękną uroczystość, jaką jest Niedziela Bożego Miłosierdzia. Mówmy wszyscy jednym głosem: "Boże, Ojcze Miłosierny... Tobie zawierzamy losy świata".
W tym roku Niedzieli Miłosierdzia będzie towarzyszyć hasło "Boże, Ojcze Miłosierny... Tobie zawierzamy losy świata". Uroczystości rozpoczną się w sobotę 11 kwietnia Mszą św. o godz. 18, którą w bazylice odprawi abp Marek Jędraszewski. Od godz. 21 do 23.30 potrwa czuwanie modlitewne, a o północy Mszy św. będzie przewodniczył bp Janusz Mastalski. Czuwanie będzie kontynuowane od godz. 2 do 5. Od godz. 6 do wieczora będą odprawiane Msze św., celebrowane m.in. przez krakowskich biskupów. O godz. 10 przy ołtarzu polowym Eucharystię tradycyjnie odprawi metropolita krakowski. Kard. Ryś poświęci wtedy 18. już Dzwon Nadziei - dar dla Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Wilnie, gdzie już w czerwcu odbędzie się VI Światowy Kongres Apostolski o Miłosierdziu. Warto dodać, że w Niedzielę Miłosierdzia rozpoczną się przygotowania do 25. rocznicy zawierzenia świata Bożemu miłosierdziu - do udziału w jubileuszu, który przypada za rok, zaproszeni są czciciele Bożego Miłosierdzia ze wszystkich kontynentów.
