„Pragnę dziękować Bogu za ten wielki dar, jaki otrzymałem przez włożenie rąk bp. Karola Wojtyły, wówczas wikariusza kapitulnego. Dziękuję Bogu za parafię makowską, w której jako neoprezbiter uczyłem się bycia sługą Chrystusa; dziękuję za lata posługi u boku wielkiego Metropolity Krakowskiego kard. Karola Wojtyły, a potem przez prawie 27 lat u boku bł. Jana Pawła II” – pisze kard. Dziwisz.

Wspomina także powrót do Krakowa, po tym, jak 3 czerwca Benedykt XVI mianował go metropolitą krakowskim. „Te wspólnie przeżyte lata były naznaczone wielkimi wydarzeniami, które wyznaczały rytm życia wiary Archidiecezji Krakowskiej” – pisze kardynał, wymieniając m.in. proces beatyfikacyjny Jana Pawła II, wizytę ojca świętego, rozpoczęcie budowy Centrum „Nie lękajcie się!” i Międzynarodowy Kongres Bożego Miłosierdzia.

„W ciągu tych ośmiu lat odwiedziłem prawie wszystkie parafie Archidiecezji Krakowskiej. Mogłem poznać z bliska życie i wiarę moich braci i sióstr w Chrystusie, niejako dotknąć ich radości i trosk” – podkreśla metropolita, dziękując swoim współpracownikom i prosząc o modlitwę.

Główne obchody jubileuszów kapłańskich (wspólnie z kard. Stanisławem Dziwiszem świętują bowiem jego koledzy rocznikowi – bp Tadeusz Rakoczy i bp Jan Zając, a także kard. Kazimierz Nycz i bp Jan Szkodoń – 25-lecie sakry biskupiej oraz bp Grzegorz Ryś – srebrny jubileusz święceń kapłańskich i bp Damian Muskus – 20-lecie kapłaństwa) połączone były z poświęceniem kościoła w Sanktuarium bł. Jana Pawła II w Krakowie na Białych Morzach. Wtedy życzenia jubilatom złożyły liczne delegacje, m. in. środowiska akademickiego, kapłanów, osób zakonnych oraz przedstawiciel Prezydenta RP. Dzień później jubilaci odprawili Mszę św. w katedrze na Wawelu.