Wieloletnia służba ubogim przesłoniła jego dokonania z czasów, gdy był jedynie malarzem Adamem Chmielowskim. Tymczasem sztuka była ważnym czynnikiem kształtowania się osobowości przyszłego świętego. „Tęsknił do piękna. (...) Twórczość artystyczna według Chmielowskiego podobna jest do twórczego czynu samego Boga, bo cały wszechświat i każda jego cząstka wyraża echem i odblaskiem to, czym jest Bóg w sobie” – napisał znający Brata Alberta ks. Konstanty Michalski.