Przez pierwsze trzy lata tylko odprowadzała przyjaciół na pierwszym etapie pielgrzymki. – Potem coś we mnie pękło. Myślałam, że ja nie jestem w stanie przejść tej drogi, ale widząc, że starsze osoby idą, i to z laskami, zmobilizowałam się, by się wybrać. Tak rozpoczęło się moje pielgrzymowanie do Częstochowy. Z każdym rokiem podejmowałam decyzję, że skoro przeszłam już jedną pielgrzymkę, to trzeba i piątą, a później dziesiątą. Tak dotarłam do trzydziestej – opowiada W. Kądziołka. Zapewnia, że intencje zostają wysłuchane.