Profesor Andrzej Romanowski, redaktor naczelny „Polskiego słownika biograficznego”, ubolewał, że ich znaczenie niesłusznie uległo zapomnieniu. „A przecież jest zastanawiającym paradoksem, że jedno spotkanie Wyspiańskiego z Piłsudskim [w Krakowie] urosło do rangi legendy, podczas gdy kilkakrotne zapewne, i o tyle ważniejsze, spotkania poety z Dmowskim niemal nie zostały zauważone. Krakowskie pięciolecie Romana Dmowskiego wydaje się ważniejsze, niż moglibyśmy przypuszczać” – stwierdził w swojej rozprawie naukowej „Krakowskie lata Romana Dmowskiego”. Urodzony 9 sierpnia 1864 r., syn kamieniarza z Kamionka – przedmieścia warszawskiej Pragi, pierwszy raz zobaczył Kraków jesienią 1891 r., będąc przejazdem w drodze do Genewy i Paryża. Wahał się, czy nie poświęcić się tu pracy naukowej jako biolog, habilitując się na Uniwersytecie Jagiellońskim. W drodze powrotnej z Zachodu został jednak aresztowany przez policję rosyjską. Przeszedł przez areszt i zsyłkę.