Józef Wierzba, ojciec Grzegorza, opowiada, jak ta drobna i z pozoru krucha kobieta, która „przypadkiem” wkroczyła w życie jego rodziny, znalazła w sobie siłę, by pomagać aż do końca. – Stała się naszą przyjaciółką i choć syn już nie żyje, pozostała nią. Dla Grzesia przez te wszystkie lata była pocieszeniem, jasnym promykiem i światłem nadziei. W pełni zasłużyła na tytuł Miłosiernej Samarytanki – zapewnia pan Józef.