Biskup Iwo Odrowąż sprowadził ich w 1220 r. z Wiednia i powierzył ufundowany przez siebie szpital. Niemal ćwierć wieku, w nienależącym wówczas jeszcze do Krakowa Prądniku, bracia i siostry posługiwali potrzebującym. Dopiero w roku 1244 bp Jan Prandota osadził ich przy parafialnym kościele Świętego Krzyża, gdzie zakonnicy otrzymali szpital oraz zabudowania klasztorne. Jubileusz 800-lecia przybycia pierwszych duchaków i duchaczek do Polski to nie tylko świętowanie historii zakonu, ale także pierwszych szpitali w Krakowie, które w tamtych czasach pełniły o wiele szerszą funkcję niż teraz. Szpitale w XII wieku to przede wszystkim przytułki dla ubogich, sierot, starców, jak również miejsca dla samotnych matek.