Mirosław Handke pochodził z wielkopolskiego Leszna. W 1969 ukończył studia chemiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim a następnie został pracownikiem AGH.  W swych badaniach naukowych koncentrował się na problemach spektroskopii oscylacyjnej i fizykochemii krzemianów. Od 1988 do 2012 r. ( z czteroletnią przerwą w latach 1996-2000) kierował założonym przez siebie Zakładem a potem Katedrą Chemii Krzemianów. Jego nazwisko stało się powszechnie znane za przyczyną reformy systemu szkolnictwa, którą wprowadził w czasie gdy od 31 października 1997 r. do 20 lipca 2000 r. był ministrem edukacji w rządzie Jerzego Buzka. System dwustopniowy (ośmioletnia letnia szkoła podstawowa i czteroletnie liceum ogólnokształcące) zamienił na system trzystopniowy (sześcioletnia szkoła podstawowa, trzyletnie gimnazjum i trzyletnie liceum). W czasie jego kadencji ministerialnej egzaminy maturalne w nowej formie stały się podstawą wstępu na uczelnie wyższe. Mało znanym powszechnie fragmentem jego biografii była działalność od końca lat 70. ub. wieku w grupie inteligencji w parafii pw. Miłosierdzia Bożego w krakowskim Prokocimiu Nowym. Przygotowali m. in. opinie w ramach przygotowań do Synodu Diecezjalnego. Do aktywności zachęcał ich ówczesny metropolita krakowski kard. Franciszek Macharski. "Potem, gdy »wybuchła« »Solidarność«, a po niej nastał stan wojenny, ta nasza grupa stała się mocnym ogniwem działalności społecznej na osiedlu. To skrzyknięcie się ludzi na tej pustyni kulturalnej, jaką było nasze osiedle - blokowisko, stanowiło duży sukces, odtwarzało zatomizowaną tkankę społeczną.  (...) Ten impuls, który otrzymaliśmy od Kardynała, zaowocował m.in. rozmaitymi spotkaniami, tworzeniem grup pomocy i samopomocy. Na placu budowy nowego kościoła organizowaliśmy m.in. pokazy filmów religijnych, co w czasach schyłkowego komunizmu  nie było rzeczą powszednią" - wspominał w 2004 r. prof. Handke w albumie "Ziemia trudnej jedności", wydanym przez „Białego Kruka” z okazji 25 lat posługi biskupiej kard. Macharskiego. Z ówczesnym metropolitą krakowskim prof. Handke współpracował także jako rektor AGH i minister edukacji.