Nowy numer 38/2022 Archiwum

Znak obecności Boga

O pięknie muzyki liturgicznej i problemach ze wzbogaceniem muzycznej części nabożeństw parafialnych opowiada o. Łukasz Miśko OP, prezes Fundacji „Dominikański Ośrodek Liturgiczny” w Krakowie.

Łukasz Kaczyński: 15 sierpnia w Krakowie rozpoczynają się kolejne Warsztaty Muzyki Niezwykłej. Dlaczego na to wydarzenie przyjeżdżają osoby z całej Polski?

O. Łukasz Miśko OP: Na tę popularność składa się kilka elementów. Niewątpliwie klasztor krakowskich dominikanów to miejsce narodzin śpiewnika „Niepojęta Trójco”, a zatem także i ruchu formacji liturgicznej, z którego wyrosła większość podobnych warsztatów w Polsce. Co ważne, nasze zajęcia warsztatowe odbywają się w przepięknych, średniowiecznych murach klasztoru, który jako jeden z niewielu na ziemiach polskich działa nieprzerwanie już od 800 lat. Cenny jest też fakt, że oferujemy aż 13 różnych możliwości poznawania aspektów muzyki liturgicznej.

Czego więc można się nauczyć?

Chcemy pokazać źródła liturgicznej tradycji Kościoła w jej żywej historii i organicznym rozwoju. Stąd od lat nie tylko uczymy chorału gregoriańskiego, ale także pokazujemy przepiękną polską tradycję śpiewu ludowego, wczesną polifonię, śpiewy reprezentujące tradycje chrześcijaństwa wschodniego czy nasz dominikański współczesny wielogłos. Jednocześnie uczymy sztuki prowadzenia scholi, a także doskonalenia techniki wokalnej podczas indywidualnych zajęć ze śpiewu. Myślę jednak, że niezależnie od tego, do jakiej sekcji się należy, uczestnicy warsztatów mogą po prostu uczyć się jeszcze pełniej zamieniać swój śpiew w modlitwę.

Jaką rolę odgrywa muzyka liturgiczna w kształtowaniu duchowości?

Liturgia jest początkiem teologii. To w niej doświadczamy prawd chrześcijańskiej wiary. Muzyka z kolei jest niezwykłym środkiem, który pozwala nam wejść w żywą interakcję z tymi treściami liturgii. I to nie tylko o nich informując, ale rozsmakowując nas w nich. Dla człowieka tęskniącego za pięknem muzyka liturgiczna staje się słyszalnym znakiem niewypowiedzianego piękna samego Boga.

Czy to prawda, że w muzyce liturgicznej pewne formy nie powinny istnieć?

Oczywiście. Muzyka liturgiczna jest częścią ziemskiej liturgii, która stanowi otwarcie się na Boskie działanie, gdzie historia miłości Boga odczytywana w liturgii słowa ożywa i aktualizuje się w naszym życiu. To są wielkie rzeczy, wymagające od nas uważnej pokory. Nie każdy styl muzyczny oddaje tę tajemnicę. Są dobre i autentycznie pobożne śpiewy religijne, poruszające i budujące, które jednak zamiast pomóc nam w pełni uczestniczyć w liturgicznej czynności, a więc umysłem, wolą, pamięcią, emocjami i zmysłami wejść w jakąś wewnętrzną harmonię, raczej dotykają tylko jednego z tych aspektów przeżywania Bożej obecności. Dzieje się tak z pewnymi gatunkami muzyki popularnej przeniesionymi na grunt liturgii, które dają rzeczywistą radość i poczucie wspólnoty, ale jednak nie odzwierciedlają we właściwy sposób natury liturgii.

Jak sprawić, żeby w naszej parafii wzbogacić muzyczną część nabożeństw, jeśli np. organista zawodzi lub nie ma go wcale?

Warto swoją pasją do liturgii dzielić się z duszpasterzami w parafii, i to w sposób konstruktywny, np. zgłaszając swoją chęć zorganizowania scholi. Potrzebne jest też dobre rozeznanie tego, co na gruncie lokalnym jest możliwe. Może nie od razu uda się stworzyć scholę, więc warto zacząć od jednego kantora na Mszach i stopniowego wprowadzania bardziej liturgicznego repertuaru, połączonego z katechezą liturgiczną, by wierni rozumieli rolę muzyki w modlitwie. Często w realiach życia parafialnego wyzwaniem jest budżet – zatrudnienie profesjonalnego organisty czy kantora przerasta możliwości finansowe polskich parafii, stąd konieczne wydaje się rozwinięcie wolontariatu liturgicznego i uformowania osób, które udział w scholi będą przeżywać jako realizację swojej odpowiedzialności za wspólnotę.

Warsztaty Muzyki Niezwykłej to nie tylko próby i ćwiczenia, ale również swoiste rekolekcje?

Ten całościowy, rekolekcyjny charakter wydarzenia zapewnią elementy programu: konferencje wygłaszane przez byłego generała zakonu dominikanów o. Timothy’ego Radcliffe’a OP, znanego teologa dogmatyka i autora licznych książek ks. Grzegorza Strzelczyka oraz wykładowcę Pisma Świętego z Jerozolimy o. Łukasza Popkę OP.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Reklama

Zapisane na później

Pobieranie listy