Gdy 12 sierpnia 1920 r. armia radziecka stanęła na przedpolu Warszawy, wyglądało na to, że upadek stolicy, a co za tym idzie - młodego polskiego państwa, jest nieunikniony, zwłaszcza wobec znacznej przewagi liczebnej bolszewików. Jednak w bitwie pod Radzyminem zwyciężyło wojsko polskie, odpierając Rosjan, broniąc Polski i zastawiając armii Budionnego drogę do wnętrza Europy. Bitwa Warszawska odwróciła losy wojny. Takich batów Armia Czerwona nie dostała nigdy przedtem i długo potem. Data tego zwycięstwa stała się więc datą Święta Wojska Polskiego.

W tym roku pod Wawelem, oprócz Mszy w katedrze, głównym punktem obchodów był uroczysty apel na pl. Matejki przy Grobie Nieznanego Żołnierza. Odczytany został list ministra obrony narodowej do żołnierzy, w którym wicepremier Mariusz Błaszczak dziękował wojsku za "odwagę, poświęcenie i profesjonalizm" w warcie pełnionej na wschodniej flance Sojuszu Północnoatlantyckiego w tych trudnych czasach agresji rosyjskiej na Ukrainę.

Z przemówieniem wystąpił także wojewoda Łukasz Kmita. Cytując gen. Józefa Hallera, powiedział: "Być mężnym a żołnierzem polskim to jedno. Waleczność naszego żołnierza jest odwiecznie polska".

W czasie uroczystości wojewoda odznaczył orderami i medalami przyznanymi przez Prezydenta RP oraz Medalami Stulecia Odzyskanej Niepodległości zasłużonych działaczy społecznych, samorządowych oraz ludzi pomagających uchodźcom z Ukrainy.