Bibliobus to miejski autobus piętrowy, który kiedyś jeździł po Berlinie. Został przebudowany na ruchome centrum propagujące wiedzę na temat Pisma Świętego. Na dolnym poziomie jest wystawa pokazująca różne - historyczne i współczesne - wydania Księgi. Począwszy od starożytnych, typu klasycznej Tory na zwoju pergaminowym, a skończywszy na fotograficznej mikrofiszy, mieszczącej cały tekst Pisma Świętego na kliszy wielkości pudełka zapałek. Wada jest taka, że mikrofiszę możemy czytać tylko przy użyciu mikroskopu, ale za to nie zajmuje ona wiele miejsca. W przeciwieństwie do takiej na przykład Biblii Króla Jakuba w wersji dla niewidomych, spisanej w alfabecie Braille'a, której tomy zajmują kilka metrów na półce.

Bibliobus to projekt powstały w Niemczech w 1992 r., który był w tym kraju Rokiem Biblii. Miał za zadanie propagować Pismo Święte jako źródło wiary, kultury i etyki. Do 2018 r. skorzystało z niego 630 tys. odwiedzających, którzy zapoznali się z ofertą edukacyjną, bo bibliobus to nie tylko ruchoma wystawa. To także sala (na piętrze autobusu) wykładowa, warsztatowa, w której prowadzone są zajęcia dla zainteresowanych Pismem Świętym osób w różnym wieku. Najlepszym dowodem, że taka forma popularyzacji wiedzy religijnej jest interesująca, jest to, że w kilkanaście minut od otwarcia autobusu na Wolnicy odwiedziły go dwie duże grupy i szereg przypadkowych przechodniów, w tym pracownicy służb miejskich.

Dodatkowo przy użyciu repliki prasy drukarskiej, na której Gutenberg wydrukował pierwszą swoją Biblię, można własnoręcznie odbić sobie tekst psalmu.

Partnerem akcji w Polsce jest Polska Rada Ekumeniczna, a bibliobus może zaparkować nie tylko na Wolnicy, ale wszędzie: w parafii, koło szkoły, na odpuście, na targu.