Może nie za każdym razem był to akurat Piłsudski, bo trafiał się także Jezus malusieńki albo majową jutrzenkę witaliśmy śpiewem, ale fakt pozostaje faktem: do setnej krakowskiej Lekcji Śpiewania już niedaleko!

Tym razem impreza odbyła się w przeddzień wyjścia Marszu Szlakiem Pierwszej Kadrowej i jego komendant Dionizy Krawczyński, zaproszony przez W. Domańskiego, przemówił do zgromadzonych, zachęcając do udziału w marszu, a przynajmniej do kibicowania jutrzejszemu wymarszowi.

Lekcje Śpiewania mają formułę jedyną na świecie: głównym wykonawcą jest publiczność. Oczywiście, śpiewa stojący na scenie zespół Lochu Camelot, gra jego szefowa Ewa Kornecka, a W. Domański, dyrektor Biblioteki Polskiej Piosenki, głównie słucha, jak śpiewają ludzie na widowni (a śpiewają z roku na rok coraz składniej) i prowadzi konferansjerkę w swoim własnym, charakterystycznym stylu, wplatając w narrację o historii odzyskiwania przez Polskę niepodległości anegdoty, jak ta o kiełbasie i bułkach, które podarował poszukującym furażu na mieście legionistom napotkany generał.

Jak co roku, oprócz tradycyjnych i poważnych pieśni i piosenek o bagnetach, Moskalach i chwalebnej śmierci za ojczyznę, były także piosenki żartobliwe, żeby nie powiedzieć zgoła rubaszne. Chociaż wykonanie pieśni "Wojenko, wojenko" wręcz skłaniało do poważnych refleksji.

A kto serce ma ochotne, ten przyjdzie świtkiem 6 sierpnia na Oleandry, żeby o 7.00 pożegnać maszerujących do Kielc w ślady żołnierzy Kadrówki.