To pytania, które powinien zadać sobie każdy z nas, dorosłych, bo czasem zupełnie nieświadomie krzywdzimy dziecko, zapominając, że zranić można zarówno słowem, jak i zachowaniem. Wie coś o tym 12-letnia Paulina – w domowym zaciszu obserwuje rodziców, którzy często nie potrafią kontrolować swoich emocji. W konsekwencji, gdy coś idzie nie po jej myśli, także ona zaczyna płakać albo wybucha złością. Czuje się też niezrozumiana przez koleżanki, dlatego woli nie odzywać się i trzyma się na uboczu. W wielu domach rodzice często też pytają: „Jaką ocenę przyniosłeś dziś ze szkoły?”, a gdy nie jest to piątka, której oczekiwali, na jednym wdechu dodają: „Nie mogłeś się lepiej nauczyć?”. Podobnie działają nauczyciele, mówiąc: „Znowu nie jesteś porządnie przygotowany do lekcji” i nie zastanawiają, że może jednak uczeń jest przygotowany, tylko stres nie pozwala mu płynnie odpowiadać na pytania. Takie zalęknione dziecko staje się zaś łatwym obiektem kpin ze strony kolegów.